AMERYKAŃSKI CURL DŁUGOWŁOSY

Historia rasy

"American Curl ujrzał światło dzienne w Lakewood w Kalifornii w 1981r. Państwo Ruga przygarnęli zbłąkaną kotkę, nie zwróciwszy szczególnej uwagi na jej dziwaczne uszy. Zainteresowali się tym dopiero, gdy okazało się, że dwa z urodzonych przez nią kociąt również mają dziwnie zakrzywione uszy. Można się domyślić zakończenia, rozpoczęto prace hodowlane i z pokolenia na pokolenie utrwaliła się rasa American Curl. W roku 1985 została oficjalnie uznana w Stanach Zjednoczonych. Bardzo szybko nowicjusz wśród kocich znakomitości podbił Europę. W 1988 roku rozwinięto hodowle we Francji, za nią powstały kolejne w innych krajach. Rozwój rasy byłby z pewnością zdecydowanie szybszy, gdyby nie fakt, że rzadkie koty były warte fortunę. Koty tej rasy są niezwykle przyjacielskie, bardzo inteligentne, maja pogodne usposobienie, dużo się bawią, lubią być pieszczone, brane na ręce. Bardzo łatwo rozpoznają swojego właściciela i są do niego niezwykle przywiązane. Każdy American Curl lubi być w centrum uwagi, skupia na sobie uwagę wszystkich mieszkańców domu (...)"



Wzorzec rasy

American Curl jest stosunkowo młodą rasą kotów, stąd często spotkać można różnice w opiniach hodowców na temat wzorca rasy. Na szczęście różnice te zaczynają się stopniowo zacierać, niemniej jednak spróbuje opisać poniżej kilka z nich.

Głowa i budowa ciała

American Curl powinien być długim, wysmukłym, średniej budowy kotem. Budowa ciała powinna zachować określone proporcje: długość ciała powinna być 1 i 1 razy dłuższa w stosunku do wysokości (wysokość mierzona od przedniej łapy do szczytu ramienia). AC opisywane są jako średniej wielkości koty, chociaż w porównaniu do kotów domowych wydają się drobniejsze (Kotki /girls ok. 2,3 - 3,2 kg, kocury 3,2 - 4,6 kg).

Niektórzy ludzie uważają, że American Curl powinien być jednak większy niż dopuszczalna waga przekonując, że właściwa budowa jest bardziej istotna niż rozmiar. Jest to niewielki punkt sporny pomiędzy niektórymi hodowca /breedermi i w mojej opinii odrobinę sprzeczny ze standardem. Osobiście uważam, że powinniśmy spełniać wszystkie wskazane w standardzie wytyczne dotyczące właściwej wagi i ewentualnie rozważać pokazywanie kotów o większych rozmiarach tylko wtedy, jeśli będzie to świetny okaz hodowlany.

Długość ogona u AC powinna również zachować proporcje do długości grzbietu, tzn. długość ogona powinna być taka sama jak długość ciała (po "naciągnięciu" ogona ku głowie powinien sięgać do ramienia). Na rysunku ogon jest za krótki, gdyż ... zabrakło mi kartki

Jakkolwiek nie we wszystkich standardach, ale generalnie przyjęta jest zasada, że proporcje głowy powinny przedstawiać się w podobny sposób jak proporcje ciała, tzn. głowa 1 i 1 razy bardziej długa niż szeroka (można to zobaczyć patrząc "z góry" na głowę kota, kiedy szerokość głowy mierzymy na wysokości uszu, natomiast długość mierzymy od czubka nosa do szczytu głowy).

Szata i ubarwienie

American Curl są akceptowane we wszystkich kolor /kolor /colorach. Podobnie jak u innych ras, pointy muszą mieć niebieskie oczy. Jednak jak na razie, uwaga hodowców skupia się bardziej na uzyskaniu dobrego typu kota, niż na kolor /kolor /colorze. Z tego samego powodu "medalioniki" i "guziki" (punkty na gardle i brzuchu) nie są nieakceptowane, chociaż jeżeli zdarzy się, iż porównywane są dwa koty tego samego kolor /kolor /coloru i jakości, bardziej preferowany jest typ bez tego typu oznaczeń.

Jeśli chodzi o strukturę futra mamy tutaj więcej dylematów. Standardy wymagają minimalnego "podszycia" o płaskiej, przylegającej szacie. Niektórzy hodowcy i sędziowie interpretują to w ten sposób, że minimalny podkład jest dozwolony, ale działania hodowlane powinny dążyć do osiągnięcia braku podkładu. Inni uważają, że minimalny podkład powinien być wymagany. Hodowcy zgodnie natomiast określają, że szata nie powinna przylegać do ciała.

Profil

Tutaj również mamy dwie szkoły. Wszyscy zgodnie potwierdzają, że profil nie powinien być prosty i nie powinien mieć "załamania" (jak u kota perskiego). Jakkolwiek, czy idealny Curl powinien mieć łagodny profil, czy tez bardziej zdecydowane złamanie linii - pozostaje nadal tematem do dyskusji. Na rysunku przedstawiam różne typy profilu u Amerykańskiego Curla.

Kształt głowy

Mamy tutaj zdjęcie Vashti Curlniques, której proporcje głowy w opinii hodowców, mogłyby być uważane za "model wyjściowy" dla stworzenia standardu rasy. Zauważcie, że jej głowa jest półtora razy dłuższa niż szersza. Ten typ budowy głowy znany jest jako "zmodyfikowany klin", czy wydłużony trójkąt - charakteryzują go "gładkie przejścia" (tj. obie strony pyszczka nie ściągają wąsów, ale raczej tworzą gładką, prosta linię sięgającą od dołu do czubka głowy).

We wcześniejszych latach można było spotkać AC z bardziej zaokrągloną głową, kiedy to hodowcy pracowali nad ustanowieniem jedynego wzorca rasy (występowały rozbieżności w wielu hodowlach). Wydaje się, że w obecnym momencie większość hodowców dąży do bardziej wydłużonej, smuklejszej głowy - chociaż głowa Vashti może się wydać niektórym hodowcom ekstremalnie długa.

Kształt i rozmieszczenie oczu

Kształt oczu u American Curl można porównać do kształtu orzecha włoskiego. Oko powinno być usytuowane symetrycznie pomiędzy nosem a uchem, skierowane ukośnie w górę ku zewnętrznej krawędzi ucha. Idealny Curl powinien mieć głowę w trzech równych długościach: pierwsza od nosa do centrum oka, druga od oka do zewnętrznej krawędzi ucha i trzecia na wysokość ucha.

Uszy

Uszy Curla powinny mieć "wywinięcie" pomiędzy 90 a 180 stopni. W zależności od wielkości możemy rozróżnić trzy stopnie wywinięcia ucha: pierwszy (1-st), drugi (2-nd) i trzeci (3-rd). Kot z trzecim stopniem wywinięcia uszu jest kwalifikowany jako kot pokazowy. Jakkolwiek, nie sam stopień wywinięcia decyduje o jakości kota (ocena za uszy stanowi dopiero 30% lub mniej całości oceny). Ponadto, trzeba zauważyć, że większy stopień wywinięcia musi być wyraźny, ale istotny jest również kształt, rozmieszczenie i cała reszta cech kota (czyli pozostałe 60% standardu), które decydują o końcowej ocenie.


Niedopuszczalne jest, jeżeli koniuszek ucha styka się z nasadą. Nasada ucha powinna być szeroka, ale nie powinna "wywinąć się na drugą stronę" - jest to bowiem uznane za wadę, zwaną "poziomą fałdą".

źródło tekstu i zdjęć dzięki uprzejmości hodowli kotów American Curl i Rosyjskich Niebieskich Blue Eminence